زمزمه
Sunday, 19 April 2026
دلا صبری روا دارم
Friday, 17 April 2026
Wenn der Frühling weint
Der lautlose Klang des Frühlings
Unter der Last der Zeit
Bricht erneut—
In Tränen aus,
Fällt erneut—
In Tränen
Der feuchte Hauch der Erde
Im Schatten der dunklen Nacht
Wird verhüllt,
In Trauer gebracht
Damit der Kummer
Wieder
Seine blasse Farbe trägt
Und die Stadt—
Noch immer still—
Kein Lied mehr in sich hegt
Im trägen Glauben der Zeit
War es unbegreiflich still,
Dass deine Schritte
Ein Abschied waren
So leise, wie man gehen will
Damit kein Wiedersehen
Das Herz noch einmal bricht
Und nun—
Selbst der Frühling
Ohne dich, mein Licht,
In Tränen spricht
Ohne dich, mein Licht—
Selbst der Frühling
Hat zu weinen gelernt
Und wieder…
Fällt er
In Tränen.
Whisper of a Silent Spring
The voiceless hymn of spring
Under the weight of passing days
Breaks again—
Into tears,
Falls again—
Into tears
The earth breathes sorrow
Beneath the shadowed veil of night
Wrapped in quiet grief,
Lost from sight
So that sadness
May once more
Spread its color across the sky
And the city—
Still and hollow—
Forgets its lullaby
In the slow belief of time
It could not understand
That your footsteps
Were a farewell
Soft as slipping sand
So no memory
Would ache again
From the echo of goodbye
And now—
Even spring itself
Without you, my dear,
Has begun to cry
Without you, my dear—
Even spring
Has begun to cry
Again…
It falls
Into tears.
خسرت ( ترانه )
در دِل ...چِه بِجُویَم
کِه دِلدار...غَریب است
اَز غَم ...چِه بِگویم
چُو غَمخوار... فَریب است
اَز شِکوه ...چِه حاصِل
کِه فَریاد... زَبون شُد
دَر نالِه... چِه اُمّید
چُو اَغیار... قَریب است
با دَشت... چِه نَجوا
کِه طوفان... بِه سِتیز است
با ماه ...چِه رویا
چُو سیَه ... اَبرِ مَهیب است
زین قِصّه... چِه پَروا
کِه شَبانگاه ... سَبو ریخت
زان غُصّه... چِه مَأوا
چُو... کَمینگاهِ رَقیب است
بَر طََبل ... چِه کوبی
چُو دِلی... با تو نَباشد
اَز دَرد ... چِه نالی
کِه جَفاکار ... طَبیب است
دَر خاک ...چِه عَطری
چُو پُر اَز ...لالِه ی گُلگون
اَز بَرگ... چِه باغی
کِه خَزانَش ...بِه نَهیب است
دَر جان ...چِه نَفَس ماند
چُو هَم دَم ...بِه سِتَم رَفت
دَر کار... چِه تَدبیر
کِه سِتَمکار ... حَبیب است
اَز خانِه... چِه مانَد
چُو گِدا ... بَستِه ی جان است
بَر خوانِ تو
جان.. کَندَنِ ما
اَز چِه... نَصیب است
اَز نَقشِ نِهانی
کِه فَلَک... باز نِشان کَرد
گَر مَرثیه ای... ماند
هَمان قِصّه... عَجیب است
گَر مَرثیه ای... ماند
هَمان قِصّه ...عَجیب است
دَر دِلْ ...چِه بِجُویَم
کِه دِلدار...غَریب است
Thursday, 16 April 2026
گریه ی بهار ( ترانه )
بی حُضورت ای یار
بهار-هم
... به گِِریه نشست
به گِریه نشست
Wednesday, 15 April 2026
Als du lächeltest
Als du lächeltest
erwachte der Himmel
in tausend Lichtern
und eine weiße Wolke
konnte ihre Sehnsucht nicht halten
|| und weinte
Als du lächeltest
die goldenen Felder
bewegten sich leise
im stillen Wind
|| und tanzten
Ein sanfter Hauch
weich und langsam
zog durch die Wüste
|| wie ein Flüstern
Als du lächeltest
die Nacht blieb wach
und sehnte sich nach dem Morgen
und das erste Licht
fiel auf jede Fensterfront
|| wie Gnade
Als du lächeltest
alle Farben
in den Adern der Erde
erwachten
|| und leuchteten
Und der Klang des Regens
in stillen Straßen
|| hallte wider
Als du lächeltest
ein ferner Gesang
fand seinen Weg
tief in mein Herz
|| und blieb
Dein Name
ist das Leben selbst
Dein Name
ist das Leben selbst
Dein Name
ist das Leben selbst
When you smiled