سه گانه عقربه‌ها- بخش سوم . فردا

هنوز

حسِ لرزشِ عقربه‌ها

در دست

.مانده است

بی‌میل

به سکون

و بی‌میل

.به تکرار

بگذار

بتازند

.پرشتاب و بی‌قرار

،از این فصلِ مه‌آلود

از درختانِ خشکی که

سایه‌هایشان را

غروب

تا مرزِ تاب‌آوریِ سنگ

.می‌گستراند

شاید

جاده

در پیچِ آخر

ردِّ خاک را

،از شانه‌هایش بتکاند

و از دوردستِ روشن

خطی

بر بالِ کوه

.بنشاند

شاید

آن سوی این همه غروب

صبحی

روبه‌روی پنجره بنشیند

حتی بی‌نیاز

از گردشِ معکوسِ

.عقربه‌های ساعت

شاید روز

در انتظارِ نامی‌ست

برای نقاشیِ

.گل‌های بی‌نام

 ارسلان- ویسبادن

هیجدهم آگوست 2026

سه گانه عقربه‌ها بخش دوم: رنگِ بی‌نام

در خاطر
باغ‌واره‌ی رویاهایم

درد
برفی
،در آستانه‌ی ذوب

دروغ
برگی
.در دستانِ خزان

عشق
چشمه‌ای
که زمینِ سنگلاخ را
.فتح می‌کرد

،آبی
سایه‌ی آسمان
؛در خوابِ رود

سرخ
گلی
که سپیده
از گلبرگ‌هایش
.سر برمی‌آورد

و هنوز
رنگ در رگ‌های باغ
.جاری بود

اما شب
ذره‌ذره
.در دلِ زندگی دوید

و سیاهی
تا ریشه‌های روشنایی
.فرو خزید

بی‌تردید
می‌شود دید
در آن سوی مه
گل‌هایی می‌رویند
که هنوز
.از رنگی بی‌نام می‌گویند

و دور از نگاهِ عبوسِ جهان
باغی الوان را
بر بومِ خانه
.نقاشی می‌کنند

ارسلان
ویسبادن، نوزدهم آگوست ۲۰۲۶

سه گانه عقربه‌ها بخش یک . درنگ

هرگز

در باورم نمی‌گنجید

روزی

،گوش بر سینه‌ی ساعت بگذارم

دل به عقربه‌ها بسپارم

و احساس کنم

عبورِ لحظه‌ها

در رگ‌های زمین

.یخ زده است

فقط

به اندازه‌ی درنگِ قطره‌ی باران

بر نوکِ برگی

—پیش از چکیدن

شاید مجالی

تا رشته‌ای از ریشه‌هایمان

گره بخورند

و نقشِ ناتمامِ زندگی

در رجی نو

.امتداد یابد

زمان

رودی‌ست

که در حافظه‌ی سنگ

،رسوب می‌کند

حتی اگر با هر موج

پاره‌های دیروز را

.به دوردست بریزد

فردا

آن سوی مه ایستاده است

در نوسان

.میانِ رفتن و ماندن

ناله

بغضی

که در گلوی سکوت

.ریشه می‌دواند

،و تن

آخرین برگ

.رو در روی هجومِ باد

من

از عبورِ تلخِ لحظه‌ها نمی‌گریزم

از باغی فرو می‌ریزم

که سال‌ها

در جان و روان

.رویانده بودم

و طوفان

پیش از خزان

رویای سبزش را

.به پروازی زرد کشاند

زنگِ بلندِ ساعت

ناگزیریِ زمان را

.تکرار می‌کرد

ارسلان

ویسبادن، نوزدهم آگوست ۲۰۲۶

هایکوی ایرانی 29( رو به فردا از تصویر تا کودکانِ زاگرس)

۱.

رنگِ غروب

قابِ پنجره

سایهٔ روستا

۲.

طرحِ بلوط

بویِ روغن

قامتِ کوه بر بوم

۳.

تختهٔ سیاه

سپیدیِ گچ

بذرِ سخن

۴.

صبحِ دبستان

واژه‌ها در میان

زبانِ سرزمین

۵.

پنجرهٔ کلاس

کتابِ باز

هوایِ تازه

۶.

دره در مه

پروازِ کلام

آسمانِ بی مرز

۷.

برگ در برگ

غبارِ سالیان

مُهرِ زمان

۸.

برفِ قله

درهٔ خاموش

قصه‌ها  در یاد

۹.

سنگ بر سنگ

کودکانِ زاگرس

سپیدهٔ نزدیک

ارسلان- ویسبادن

دهم آگوست 2026

هایکوی ایرانی 28 ( صدایِ زندگی از گهواره تا خانه )

 

۱.

آرامشِ گهواره

لالاییِ شبانه

خوابِ کودک

۲.

نورِ ماه

چشمانِ بیدار

قصهٔ دیرین

۳.

نیزارِ خاموش

فریادِ نی

نغمه‌ای دور

۴.

زنگِ گله

پیچِ راه

آوازِ چوپان

۵.

گرهِ پشم

سوزشِ دست

نقشِ قالی

۶.

چرخِ سفال

خشکیِ انگشتان

کوزهٔ نو

۷.

کورهٔ گدازان

فورانِ جرقه

تیغهٔ تیز

۸.

غروبِ آبادی

دودِ هیزم

راهِ خانه

ارسلان- ویسبادن

دهم آگوست 2026

هبیکو ایرانی 27 (ردِّ زمان از سنگ تا حافظه)

 

۱.

سپیده‌ای در مه

سنگ بر سنگ

عهدِ دیاکو

۲.

دامنهٔ کوه

طنینِ تیشه

نقشِ ماندگار

۳.

سُمِ اسبان

شمشیرِ ایوبیان

ردِّ خون

۴.

بارویِ متروک

لانهٔ کلاغ

سایهٔ دژ

۵.

زمستان

برفِ میدان

بهارِ کوتاه

۶.

ردِّ پا بر خاک

انحنایِ گردنه

کوچِ آرام

۷.

دامنهٔ سبز

کوچه‌هایِ تنگ

پله‌هایِ راه

۸.

قفسهٔ چوبی

بویِ کاغذ

شیرازهٔ کهن

۹.

ورقِ زرد

سطرهایِ خالی

سکوتِ تاریخ

ارسلان-ویسبادن

دهم آگوست 2026

هایکوی ایرانی 26 : چهره‌های تاریخ و فرهنگ کردستان

۱.

چشمهٔ کوه

آوازِ کبک

فقیهِ طَیران

۲.

نورِ شمع

بویِ مرکب

غزلِ ملا جزیری

۳.

کاغذِ کاهی

قلمِ نی

مم و زینِ خانی

۴.

سایهٔ باغ

عطرِ شکوفه

عاشقانهٔ نالی

۵.

شبرنگِ زلف

شکوفهٔ بادام

دیوانِ سالم

۶.

جوهرِ سیاه

ورقِ زرد

تاریخِ مستوره

۷.

چراغِ خانقاه

آوایِ ذکر

مولویِ اورامان

۸.

سپیدهٔ دشت

بانگِ داد

قانعِ کرکوک

۹.

واژه‌هایِ کردی

بلندایِ مکریان

هەنبانە بۆرینەی هەژار

۱۰.

رنگین‌کمان

دانه‌هایِ باران

تاریک و ڕوونِ هیمن

۱۱.

نَفَسِ باد 

 خطِّ گل  

دەربەندی پەپووڵەی شێرکۆ

ارسلان- ویسبادن

ششم آگوست 2026