Als du lächeltest

 

Als du lächeltest
erwachte der Himmel
in tausend Lichtern
und eine weiße Wolke
konnte ihre Sehnsucht nicht halten
|| und weinte

Als du lächeltest
die goldenen Felder
bewegten sich leise
im stillen Wind
|| und tanzten

Ein sanfter Hauch
weich und langsam
zog durch die Wüste
|| wie ein Flüstern

Als du lächeltest
die Nacht blieb wach
und sehnte sich nach dem Morgen
und das erste Licht
fiel auf jede Fensterfront
|| wie Gnade

Als du lächeltest
alle Farben
in den Adern der Erde
erwachten
|| und leuchteten

Und der Klang des Regens
in stillen Straßen
|| hallte wider

Als du lächeltest
ein ferner Gesang
fand seinen Weg
tief in mein Herz
|| und blieb

Dein Name
ist das Leben selbst

Dein Name
ist das Leben selbst

Dein Name
ist das Leben selbst

When you smiled

 

When you smiled

the sky came alive

with a million lights

and a pale white cloud

couldn’t hold its longing

 and cried

When you smiled

golden fields

moved like waves

in the quiet wind

 and danced

A tender breeze

soft and slow

crossed the desert

 like a whisper

When you smiled

the night stayed awake

aching for dawn

and the morning light

fell on every window

 like grace

When you smiled

all the colors

in the veins of earth

came alive

 and shimmered

And the sound of rain

through the silent streets

 kept calling

When you smiled

a distant song

found its way

to the deepest part of me

 and stayed

Your name

is life itself

Your name

is life itself

Your name

is life itself

اِبْتِسامَتُكَ

 

حِينَ ابْتَسَمْتَ

أَشْرَقَتِ السَّماءُ بِنُجُومِها

وَسَحابَةٌ بَيْضاءُ ذَرَفَتْ دَمْعَ الشَّوْقِ

حِينَ ابْتَسَمْتَ

تَمايَلَ القَمْحُ فِي الحُقُولِ

وَهَبَّ نَسيمٌ رَطِبٌ يُداعِبُ الصَّحْراءَ

حِينَ ابْتَسَمْتَ

سَهِرَ اللَّيْلُ شَوْقًا لِلْفَجْرِ

وَبَسَطَ الصُّبْحُ نُورَهُ عَلَى الشُّرُفاتِ

حِينَ ابْتَسَمْتَ

تَوَهَّجَتِ الأَلْوانُ فِي عُرُوقِ الأَرْضِ

وَهَمَسَ المَطَرُ فِي أَزِقَّةِ المَدِينَةِ

حِينَ ابْتَسَمْتَ

بَلَغَ صَوْتُ الطَّيْرِ شَغافَ القَلْبِ

اِسْمُكَ هُوَ عَيْنُ الحَياةِ

اِسْمُكَ هُوَ عَيْنُ الحَياةِ

اِسْمُكَ هُوَ عَيْنُ الحَياةِ

کاتێک تۆ پێکەنیت

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 ئاسمان
 ئەستێرەکان
 وەک میوان
 لە خۆی دەگرێت
 و هەورێکی سپی
 لە خۆشی
 فرمێسک دەبارێت

---

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 قاچەی سەوزی گەنم
 لە ناو دشت
 هەڵپەڕکێت

 باێکی تەڕ
 بەسەر تاوی گەرمەی چۆڵ
 دا دەتێت

---

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 دارە بیدەکە
 قژی ئاڵۆزی
| بە با
 شانە دەکرێت

 باخ
 لەگەڵ هەموو بێ‌گەڵاکەی
 بەهار
 لە ڕێدا دەبینێت

---

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 شەو
 چاوەڕێی ڕۆژ دەکات
 هەتا بەیانی
 بێ‌خەو دەماوێت

 بەیانی
 فەرشی ڕووناکی
 لەسەر ئەیوانی ماڵ
 دادەنێت

---

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 گوڵی سوور
 لە خەوی مانگاو
 چاوی بۆ تۆ
 دەگێڕێت

 هەموو ڕەنگەکان
 لە ناو خوێنی زەوی
 درەوشان دەبن

---

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 چیای بەرز
 جلێکی سپی
 بە ڕووبار دەبەخشێت

 چرپەی باران
 لە هەر شوێنێکی شار
 دەنگ دەدات

---

 کاتێک لە ناو چاوانم دا
 تۆ پێکەنیت

 دەنگی باڵندە
 بە ئازادی
 دەگاتە گوێ

 نیشانت
 لە هەموو کەس
 دەتوانرێت بپرسدرێت

---

ناوت

 هێشتا هەر
 ژیانە

 ناوت

 هێشتا هەر
 ژیانە

وقتی تو خندیدی ( ترانه )

|وَقتی تو خَندیدی 
|آسمان 
|سِتاره‌ها را
|مِهمان نمود و 
|اَبری سِپید 
|از شَوق 
||گِریه کَرده بود 

---

|وَقتی تو خَندیدی  
|ساقهٔ سَبزِ گَندُم 
|در دَشْتْ 
||رَقصید 

|نَسیمِ نَمناک 
|بَر هُرمِ بیابان 
||وَزید 

|بیدِ سَر به‌ زیر 
|موهایِ آشفته را 
|با باد 
|شانِه کِشیدْ 
|وَ باغ 
|با هَمهٔ بی‌برگی 
|بَهارِ بازیگوش را 
|در راه 
||دید 

---

|وَقتی تو خَندیدی 
|شَبْ | در اِنتِظارِ روز 
|تا صُبح 
||بیدار| ماند 

|سِپیده 
|فَرشی از نور 
|بَر اَیوانِ خانه 
|گُستَرانْدْ 
|وَ غُنچهٔ گُلِ سُرخ 
||در خوابِ مَهتابیِ سَحَر 
|چِشم به‌سویِ تو 
||گَردانْدْ 

---

|وَقتی تو خَندیدی 
|هَمهٔ رَنگ‌ها 
|در رَگ‌هایِ زَمین 
||دِرَخشید 

|قُلّهٔ پُرغُرور 
|جامهٔ سِپیدَش را 
|به تَنِ رود 
|بَخشید 
|وَ زِمزِمِهٔ باران 
|در هَر گوشهٔ شَهر 
||پیچید 

---

|وَقتی تو خَندیدی 
|صِدایِ رَهایِ پَرَنده 
|به گوش 
||رِسید 

|نِشانَت را 
|از هَمه کَس 
||می‌توان پُرسید 

|نامَت 
|هَنوز هَم 
||زِندگی‌ست 

|نامَت 
|هَنوز هَم 
||زِندگی‌ست 

Die Welt Schwieg

Ein Kinderschrei
im Hals erstickt
kein Ausweg mehr
kein Schritt zurück

...die Welt
schwieg einfach
schwieg einfach

---

Eine Mutter weint
ganz leis und still
eine Spur aus Blut
die fallen will

auf kalte Erde
weit und leer
kein Blick war da
kein Herz, kein Mehr

---

Die Welt schwieg
immer wieder
kein Echo kam
aus diesen Liedern

Die Welt schwieg
ließ uns allein
kein Licht blieb übrig
nur kalter Schein

---

Die Wüste seufzt
verliert den Atem
der Himmel bleibt
in dunklen Daten

Wolken ziehen
Scham verhüllt
verbergen alles
was niemand fühlt

---

Die Wand bleibt stumm
kein Wort, kein Klang
ihr Schweigen wächst
so tief und lang

höher... höher...
als jeder Schrei
stärker als
das, was zerbricht dabei

---

Der Schmerz bleibt nah
er läuft nicht fort
dreht sich im Kreis
an diesem Ort

wieder und wieder
ohne Ziel
ein leiser Sturm
der niemals fiel

---

...die Welt
schwieg einfach

wieder... wieder...
schwieg einfach

The World Chose Silence

A child’s cry
stalled in the throat
no way out
nowhere to go

the world
chose silence
chose silence

A mother wept
soft and low
a line of blood
began to flow

upon the earth
cold and wide
no one saw
no one cried

the world chose silence
again and again
no voice returned
no echo came

the world chose silence
left us alone
no answer there
no mercy shown

the desert sighed
and lost its breath
the sky stood still
in silent death

clouds pulled down
in shame they fell
hid their face
and would not tell

the wall stood still
it heard no plea
its silence rose
like a rising sea

higher higher
than any scream
stronger than
a broken dream

pain stayed close
it would not run
it turned and turned
inside as one

again it turned
again it stayed
a quiet storm
that never fades

the world
chose silence

again again
chose silence

---