Thursday, 19 November 2026

سکوت سوگند ( تقدیم به همه‌ی دخترانم )








مرگ
در هر گوشه‌ی خانه
نشست،
و فریادی
از حنجره‌ی پنجره گذشت.

مادری
با لمسِ درزهای دیوار،
انعکاسِ صدای دخترش را
می‌جوید؛

ترَکی
در زیرِ پوستِ آینه
می‌روید.

واژگانِ مردانه‌ی قانون
بر شانه‌های قدرت
ایستاده است،
و موهایی
در حافظه‌ی قیچی
هنوز
گیس‌باف می‌شوند.

سیاهیِ خاک
لب‌ها را
با سوگندی به سکوت
مُهر می‌زند.

شب
در رَحِمِ شهر
سپیده را سقط می‌کند؛
و بندِ نافِ خونین
هر صبح
در افق
تاب می‌خورد.


ارسلان ـ ویسبادن

هجدهم نوامبر ۲۰۲۶

No comments: