بیداریِ جوانه

بی‌آن‌که

از خواب برخیزی

ردی

در خاک

جنبید

—

شب

سکوتی

جابه‌جا شد

—

پیش از سحر

ریشه

در دلِ زمین

خمیازه کشید

—

نهال

از خاک

سر برآورد

—

جوانه

در صبح

چشم گشود

—

ساقه‌ی عریان

رو به نور

سر کشید

و در باد

ایستاد

—

میانِ دو برگ

شبنمی

نشست

—

برگ‌در‌برگ

بی‌صدا

شکفت

و تنِ برهنه‌ی درخت

پوشیده گشت

—

خاک

زیرِ سایه‌ی درخت

خوابید

—

پرنده

لانه کرد

شاخه

از شوق

لرزید

—

ابر

سایه انداخت

باد

تند وزید

—

رنگِ زرد

بر برگ

نشست

بر زمین

فرو افتاد

—

شاخه

عریان

ماند

—

خاک

زیرِ فرشِ خزان

پوشیده شد

—

در دلِ خاک

جوانه‌ای

دوباره

برخاست

ارسلان — ویسبادن

۳۰ آوریل ۲۰۲۶