به دل گفتم
دمی از غم رها شو
ز تنهایــیِ جان
روزی جدا شو
گَرَت دلگیر
از افسونِ یار است
شمیـم ِ کوی دل را
مُبتَـلا شو
هوای شَهدِ شیرینَت
به سر بود
به جَمع ِشاهِدان
سوی صَبا شو
به دل گفتم
دمی از غم رها شو
ز تنهایــیِ جان
روزی جدا شو
چو نا اَهلان
رَهی بر تو ببندند
گـِدای درگـَه ِ
مَیخـــانه ها شو
به غم گفتم
بُرو از جان بُرون باش
اگـر سوز دِلی
در جان
فنا شو
به دل گفتم دمی
از غَم رها شو
ز تنهایــیِ جان
روزی جدا شو
ز زردیِ رُخم
شرمَت فُزون باد
شراب واپسیــن را
بیریا شو
هزاران ناله از دلبا غم آمد
اگر اَهل دلی
درمــان ما شو
اگر اَهل دلی
درمــان ما شو
No comments:
Post a Comment