۱۳۹۱ مهر ۸, شنبه

در بند




     بی تاب لبخندی 
     فرا خور نیاز و خواستن 
     در لحظه هایی که قطره هایی مردد
     پیش از چکیدن
     گوشه  چشم را 
     می آزارد

     باد با شاخه ها در ستیز است 
     دانه های بی توقف باران 
     پیکرعریان باغ  
     و رقص برگ های خشکیده 
     هنگامی که نمناکی خاک را 
     در آغوش می گیرند 

     تکرار صدای پاهایی 
     در پشت اتاق 
     و دستان خسته ای که
     تصویرشکسته ی دریچه را 
     هنوز 
     بر دیوار خاطره ها 
     ترسیم می کند 


               ارسلان - تهران 
                 ۱۳۹۱/۷/۸ 

۱ نظر:

صادق گفت...

سلام

خیلی شخصی است.