-----------------------------------------------------------------------------------
16
شاخهی درخشانِ سپیدار
در عمقِ شب
بویِ رهایی
میافشاند
17
در ناپیدایِ تاریکی
شبتابی
—خمیازه کشید
هزاران سر
به سوی نور
چرخید
کسی
چیزی نپرسید
18
صبح
—از راه رسید
کمی
دیر
برای نگاهی
که دیگر
بسته ماند
19
—پنجره باز بود
روز
اما
راهش را
گم کرده بود
20
نامت را
زیرِ لب
—تکرار کردم
شب
تا دمِ صبح
منتظر ماند
--------------------------------------------------------------
ارسلان-ویسبادن
دهم آوریل 2026
No comments:
Post a Comment