ر دِل ...چِه بِجُویَم
کِه دِلدار...غَریب است
اَز غَم ...چِه بِگویم
چُو غَمخوار... فَریب است
اَز شِکوه ...چِه حاصِل
کِه فَریاد... زَبون شُد
دَر نالِه... چِه اُمّید
چُو اَغیار... قَریب است
با دَشت... چِه نَجوا
کِه طوفان... بِه سِتیز است
با ماه ...چِه رویا
چُو سیَه ... اَبرِ مَهیب است
زین قِصّه... چِه پَروا
کِه شَبانگاه ... سَبو ریخت
زان غُصّه... چِه مَأوا
چُو... کَمینگاهِ رَقیب است
بَر طََبل ... چِه کوبی
چُو دِلی... با تو نَباشد
اَز دَرد ... چِه نالی
کِه جَفاکار ... طَبیب است
دَر خاک ...چِه عَطری
چُو پُر اَز ...لالِه ی گُلگون
اَز بَرگ... چِه باغی
کِه خَزانَش ...بِه نَهیب است
دَر جان ...چِه نَفَس ماند
چُو هَم دَم ...بِه سِتَم رَفت
دَر کار... چِه تَدبیر
کِه سِتَمکار ... حَبیب است
اَز خانِه... چِه مانَد
چُو گِدا ... بَستِه ی جان است
بَر خوانِ تو
جان.. کَندَنِ ما
اَز چِه... نَصیب است
اَز نَقشِ نِهانی
کِه فَلَک... باز نِشان کَرد
گَر مَرثیه ای... ماند
هَمان قِصّه... عَجیب است
گَر مَرثیه ای... ماند
هَمان قِصّه ...عَجیب است
دَر دِلْ ...چِه بِجُویَم
کِه دِلدار...غَریب است
No comments:
Post a Comment