از یاد مَبَر
ترانه ای
که باهم
از بَر
می خواندیم
لحظه هایی که
کنار دیوار
بِه انتظارِ نیم نگاهی
می ماندیم
حسرتی می مانَد
اَفسوس
دیروز
چه زود گذشت
از یاد مَبَر
که زمین
از پَسِ زمستان
باز
جامه ی نو
می پوشد
غُنچه ای به غَمزه
بَر شاخه ی خُشک
می خُروشد
زندگی
جانِ تازه ای
از دلِ زمان
می نوشد
حسرتی می مانَد
اَفسوس
دیروز
چه زود گذشت
از یاد مَبَر
یارانی بسیار
زنده-یاد
شدند
آرامِ واژه ها
شکلی از
فریاد شدند
دلِ کوچکِ کبوتران
طعمه ی صیاد شدند
حسرَتی می مانَد
اَفسوس
دیروز
چه زود گذشت
از یاد مبر
که سرودِ باران
بر بام خانه
همچنان
می خوانَد
کوچه
در انتظارِ قدمهایت
تا صبح
بیدار می مانَد
روز
رُخ از حجابِ شب
بیرون می کشانَد
حسرَتی می مانَد
اَفسوس
دیروز
چه زود گذشت
دیروز
چه زود گذشت
دیروز
چه زود
گذشت
چه زود
No comments:
Post a Comment